Nga Romeo Kara
Me poshte kam postuar nje video dhe tre foto.
Ne video eshte vajza ime Patricia e cila eshte nje nga atletet me te vogla te atletikes, nen kujdesin e trajnerit te mirenjohur Sabri Bejleri, i cili ka qene trajneri i nje sere kampionesh kombetare dhe nderkombetare. Fatkeqesisht ky eshte ekipi i atletikes sot dhe ky eshte terreni per atletiken ne te gjithe Tiranen.
Tirana e cila dikur ka pasur minimumi gjashte pista atletike, sot nuk ka asnje.
Goditja e fundit iu dha me prishjen e stadiumit Qemal Stafa.
Mbreteresha e sporteve Atletika, u be per rahmet, disiplinat e saj jane ne zhdukje, trajneret jane harruar dhe mjediset e saj i perkasin vetem historise.
Mbi 350 atlete dhe 24 trainere kishte vetem ekipi i Tiranes dikur, ndersa sot nuk ka ngelur asgje nga lavdia e dikurshme.
Në tre fotot e tjera pervec videos jane tre atlete te se njejtes familje te cilet se bashku me vajzen time behen kater, por ne tre breza.
Kryeson listen Ajet Toska, gjyshi i vajzes sime dhe atleti me arritjet me te larta ne Shqiperi.
Ai pasohet nga mamaja e Patricias, Enxhi Toska, e cila la gjurmet e saj si kampione ne dy disiplina sportive.
Dinastia sportive vazhdon me dajen e Patricias, Rein, edhe ai atlet i nivelit te larte ne tre disiplina.
Duket qarte se dy brezat e pare jane ushtuar ne kushte normale sportive dhe kane pasur rezultate, ndersa brezi i trete Patricia stervitet ne mjedise fare te papershtatshme.
Gjithsesi edhe pse ne nuk do t’a nderpresim traditen, dhe edukimit fizik do t’i japim ate qe i takon, ky vend dhe ky popull nuk e meritojne kete gjendje dhe katastrofe sportive.
Nje popull si i yni, qe ka nxjerre Vangjel Zhapen, organizuesin e lojerave të para moderne olimpike, perpara francezit Pierre De Coubertin, patjeter do t’i mbijetoje kesaj prove te veshtire, krahas provave te tjera qe ka ofruar kjo periudhe e permbysjeve te vlerave.
Nje Shqiperi pa kampionet e saj, pa shembujt frymezues te sportit, eshte teresisht e varfer shpirterisht, dhe pa ngjyrat e plota të jetes.
Vangjel Zhapa i famshem na ka percjelle mesazhin, qe ne duhet te veprojme pikerisht atehere kur qeverite dhe institucionet nuk veprojne.
Nga Romeo Kara
Me poshte kam postuar nje video dhe tre foto.
Ne video eshte vajza ime Patricia e cila eshte nje nga atletet me te vogla te atletikes, nen kujdesin e trajnerit te mirenjohur Sabri Bejleri, i cili ka qene trajneri i nje sere kampionesh kombetare dhe nderkombetare. Fatkeqesisht ky eshte ekipi i atletikes sot dhe ky eshte terreni per atletiken ne te gjithe Tiranen.
Tirana e cila dikur ka pasur minimumi gjashte pista atletike, sot nuk ka asnje.
Goditja e fundit iu dha me prishjen e stadiumit Qemal Stafa.
Mbreteresha e sporteve Atletika, u be per rahmet, disiplinat e saj jane ne zhdukje, trajneret jane harruar dhe mjediset e saj i perkasin vetem historise.
Mbi 350 atlete dhe 24 trainere kishte vetem ekipi i Tiranes dikur, ndersa sot nuk ka ngelur asgje nga lavdia e dikurshme.
Në tre fotot e tjera pervec videos jane tre atlete te se njejtes familje te cilet se bashku me vajzen time behen kater, por ne tre breza.
Kryeson listen Ajet Toska, gjyshi i vajzes sime dhe atleti me arritjet me te larta ne Shqiperi.
Ai pasohet nga mamaja e Patricias, Enxhi Toska, e cila la gjurmet e saj si kampione ne dy disiplina sportive.
Dinastia sportive vazhdon me dajen e Patricias, Rein, edhe ai atlet i nivelit te larte ne tre disiplina.
Duket qarte se dy brezat e pare jane ushtuar ne kushte normale sportive dhe kane pasur rezultate, ndersa brezi i trete Patricia stervitet ne mjedise fare te papershtatshme.
Gjithsesi edhe pse ne nuk do t’a nderpresim traditen, dhe edukimit fizik do t’i japim ate qe i takon, ky vend dhe ky popull nuk e meritojne kete gjendje dhe katastrofe sportive.
Nje popull si i yni, qe ka nxjerre Vangjel Zhapen, organizuesin e lojerave të para moderne olimpike, perpara francezit Pierre De Coubertin, patjeter do t’i mbijetoje kesaj prove te veshtire, krahas provave te tjera qe ka ofruar kjo periudhe e permbysjeve te vlerave.
Nje Shqiperi pa kampionet e saj, pa shembujt frymezues te sportit, eshte teresisht e varfer shpirterisht, dhe pa ngjyrat e plota të jetes.
Vangjel Zhapa i famshem na ka percjelle mesazhin, qe ne duhet te veprojme pikerisht atehere kur qeverite dhe institucionet nuk veprojne.
