Nga Akil Ylli
Nuk e di si funsionon sot, por ne femirin time, kur donim te shkonim ne stadium, per te pare ndeshjet e “Vllaznis”, ishe nje aventure e vertet, per ata qe si kishin prinderit tifoze. Na duhej te perdormin te gjitha marifetet e aftesite, te u a hidhmin rojeve, apo policeve, qe mbikqyrnin rrethimin e jashtem. Edhe ata qe kishin fatin e mire, te mirrnin nga prinderit leket e biletes, i shpenzonin ato, ne pastiçerin e pare pergjate rruges. Disa prej nesh, shpesh dhe ja dilnin, por kishte nga ata, qe deshtonin dhe perfundonin “viktime” e zemerimit te gardianeve.
Keta te dytet, zakonisht, beheshin objekt argetimi, sepse s’di per çfare dreq arsyet, pesonin gjithmone po te njejtin fat. Ndoshta, sepse te gjitha heret, o vlersonin keq momentin, o zgjidhnin murin e gabuar per ta kapercyer.
Mbas gjithe peripecive te deshtuara, e vetmja alternativ qe na mbetej, ishte ti viheshim nga pas ndonje te rrituri te panjohur dhe ti luteshim; O shok, a vi me ty!?
Normalisht, qe te nxjerresh nga shtresat gjeologjike te kujteses kete episod, duhet me patjeter, qe diçka te behet sebep. Nje bisede kujtimesh me nje shok femirije, ose bisede e zakonshme me dike, rreth çamarroklleve te femirise. Por nuk ishte as njera e as tjetra.
Ajo ç’ka e nxiti te dale ne drite, nga erresira e memorjes kete histori, s’ka te beje fare me futbollin, por çuditerisht, me politiken. Shkak u be Qoftlargu dhe fundi i revolucionit te pandalshem, nen poturet e Likes. Oooo, çfare poshterimit! Si ka mundesi, qe i Madhi i te Medhenjve, Marshalli, Kafsha Politike, Notari Rekordmen, Skifteri i Lartesive, tani s’fundmi dhe Shna Ndou i Viçidolit, te perfundoje si muhaxhir i mjere, pa shpi e pa adrese, pa din e pa iman? Pu, puu, puuu, marrja e faqja zeze, u dhi nusja n’kal!
Tashti, shume kujt, mund ti duket nje finale e llogjikshme, por mua te gjorit, s’ma rrokte mendja kurrsesi, qe Qoftlargu ti rezervonte vetes, nje çburrnim te tille. Ti shtrinte doren gjithkuj: O shok, a po m’merr me vedi!
Ky eshte kulmi, è! Konservatori i ri taze, qe hala si eshte larguar tymnaja e temjanit te pagezimit, nga shqipo-amerikan’ja Kokoolari, shkon e ben aleance, me partine e majte te Krymadhes! Do t’jene çu perpjete leshnat Ivit, megjithse s’dihet, nese i ka mbet ndoj qime. Ngjan si maske teatri, japonez.
O nane, çfare trianglit! Bile, bile, per te qene ma i sakte, paralelogramit! Qoftlargu pej Viçidolit, Likja pe Cepanit, Krymadhja pij Grezet e Nardi i Laçlt. ndryhen ne katerkansh dhe formojne kualicion zgjedhor. Katerkanshi katnar, ma D.O.K.G, ne Republiken Shqiptare! Padyshim, arsyeja e nje denominimi cilesor kaq te larte, ka qene kontributi i tyre i shquar, si pulitikane. Aman, mor aman, i kane ardhe hakut Pulitiks!
Po shyqyr thuaj, qe i dolen per zot Likja e Nardi, se Qoftlargu, ashtu si ja kishte nis, do ti bente zgjedhjet ne stadium. si kuvendin. Se ka pike problemit. Perkundrazi, sa me antiligjore te jene inisiativat e tij politike, aq me shume eksitohet mentalesht e emocionalisht.
Vini re, si jep direktiva e udhezime, po pasur askund te drejte legjtime. Zyrtarish, ligjerish, ate se njeh asnje institucion, si pergjegjes i ndonje struture. Ma i njohur si perfaqsues, eshte Zaku i firmes “Gabi”, se ay. Te pakten ai ka te drejten e firmes.
S’ka burre nanet qe i kthen ne binare te ligjit, kto soj krijesash! Keta jane shkembgraniti i Antiligjit, ne brigjet e Adriatikut!
O burrani te votojme, per kualicionin “Shtepia e Liries”!
N’Shkoder kishin me thane; Kane gjete, eshi, eshin!
