Nga Guido Olimpio
Donald Trump ka deklaruar se lufta në Iran “nuk i ka pëlqyer” dhe se po kërkon alternativa të tjera, megjithëse opsioni ushtarak nuk është përjashtuar kurrë plotësisht dhe vazhdon të mbetet në tryezë, me disa inkursione ushtarake të balancuara nga sulmet e Gardës Revolucionare iraniane ndaj cisternave të naftës. Përplasje këto që lënë hapësirë për diplomacinë, ndërkohë që ndërmjetësit nga Katari vizitojnë Shtëpinë e Bardhë.
Ndërsa priten zhvillime të reja, Pentagoni dhe shërbimet e inteligjencës po ndërmarrin nisma paralele. Komanda Qendrore Amerikane ka njoftuar planin për një “bllokadë tokësore” ndaj Republikës Islamike, një projekt që po menaxhohet nga rreth njëzet oficerë në Tampa, Florida. Bëhet fjalë për Task Forcën Iron Gate. Ideja është të monitorohet dhe të pengohet qarkullimi i armëve dhe furnizimeve në favor të regjimit, përmes kufijve tokësorë dhe Detit Kaspik.
Vështirësitë
Është e lehtë të shpallet një plan i tillë, por e vështirë të vihet në zbatim. Kjo sepse kërkohet bashkëpunimi i plotë i shteteve fqinje, të cilat kanë shumë për të humbur dhe që edhe në të kaluarën kanë treguar se dëshirojnë t’i mbajnë të hapura kanalet e komunikimit.
Për më tepër, bëhet fjalë për zona ku nuk ka asnjë prani amerikane, ose që janë teatro të konflikteve të armatosura guerile (siç është Baluchistani), apo që kontrollohen nga kundërshtarë (talebanët).
Pastaj është edhe çështja e Detit Kaspik: ky është korridori detar që Rusia përdor për të dërguar materiale dhe pajisje në Teheran. Një trafik ky që është denoncuar shpesh nga mediat amerikane, por edhe nga ato ukrainase. Është folur për transportimin e dronëve, komponentëve të raketave dhe shumë pajisjeve të tjera.
Pra, SHBA-ve do t’u duhej t’i kërkonin zyrtarisht llogari Moskës për këtë çështje. Ndoshta gjeneralët janë të gatshëm ta bëjnë këtë, por nuk mund të thuhet e njëjta gjë për Donald Trump-in, i cili vazhdon të jetë në muajin e mjaltit me Vladimir Putinin.
Shpërblimi
Nisma e dytë ka më shumë karakter propagandistik. Uashingtoni ka ofruar një shpërblim prej 20 milionë dollarësh për këdo që do të japë informacione mbi programin bërthamor të ajatollahëve.
Në tryezën e presidentit vazhdojnë të qëndrojnë gjithmonë të njëjtat “opsione”, të formuluara pas konsultimeve me bashkëpunëtorët e tij.
Rifillimi i ofensivës ushtarake përmendet herë pas here, megjithëse një pjesë e administratës, duke filluar nga zëvendëspresidenti JD Vance, është kategorikisht kundër.
Në shqyrtim janë bombardime intensive ndaj bazave ushtarake dhe objektit bërthamor të vendosur në malin Pickaxe. Një alternativë tjetër do të ishte një operacion më i kufizuar kundër infrastrukturës.
Megjithatë, mbetet gjithmonë çështja e kostove, fatura ka arritur në 47 miliardë dollarë. Kongresi nuk ka miratuar fonde të reja, ndërsa vëzhguesit vlerësojnë se nuk ka asnjë garanci për suksesin e operacionit.
Opsioni i dytë synon të rrisë presionin ekonomik. Në këtë kuadër, bllokada tokësore do të duhej të shtonte vështirësitë për Iranin. Megjithatë, sipas vlerësimeve të shërbimeve të inteligjencës, Irani ka grumbulluar rezerva të konsiderueshme strategjike.
Së fundi, ekziston edhe rruga e negociatave, e cila po ndiqet pa ndërprerje, pavarësisht pengesave dhe qëndrimeve të ngurta të të dyja palëve.
Sekretari amerikan i Shtetit, Marco Rubio, i ka cilësuar si qesharake dhe të papranueshme kushtet e paraqitura nga Teherani. Regjimi iranian është kundërpërgjigjur duke mos u tërhequr nga kërkesa për njohjen e një zgjidhjeje të drejtë dhe dinjitoze.
Iranianët vazhdojnë të synojnë krijimin e një rendi të ri në Gjirin Persik. Ata duan të ruajnë rolin e tyre në Ngushticën e Hormuzit dhe këmbëngulin se një luftë do të kishte pasoja katastrofike, duke paralajmëruar kundërpërgjigje që do të shtriheshin shumë larg.
Në këtë kontekst, Franca ka nisur një hetim ndaj një grupi të lidhur me Gardën Revolucionare iraniane, të quajtur Shahid Kaveh. Grupi dyshohet se ka kryer sulme kibernetike kundër supermarketeve.
Ngërçi
Në të njëjtën kohë, janë interesante edhe sqarimet e presidentit Pezeshkian.
Udhëheqësi suprem Mojtaba Khamenei, i cili vazhdon të qëndrojë i fshehur në një vend të panjohur, ka bërë thirrje për t’i dhënë fund situatës aktuale të asaj që mund të përshkruhet si “as paqe, as luftë”. Sipas tij, kjo situatë duhet të marrë fund.
Sipas mendimit të shumë analistëve, Irani ka frikë të mbetet i bllokuar në këtë situatë të paqartë dhe dyshon se Shtëpia e Bardhë dëshiron të vazhdojë taktikën e konsumimit gradual të kundërshtarit, duke alternuar goditjet sporadike me bisedimet diplomatike.
Skenari më i besueshëm, siç kujton edhe New York Times, kërkon durim.
Një armë kjo, megjithatë, krejt e panjohur për Donald Trump-in./Corriere
